Sizden Ben 2

Ortaokulun bitmesiyle beraber annemin baskıları daha da artmaya başladı. Sadece okuluma odaklandığım için azar yemeye başlamıştım. Kim böyle bir evladı sevmezdi ki? Sanırım sadece benim annem. Liseye gider gitmez arkadaşlarımın da etkisiyle sigaraya başladım. Benim için okulu aksatmak ilk başlarda zor olsa bile zamanla keyifli gelmeye başladı ve bir alışkanlığa döndü. Artık okula gitmek zor geliyordu ve akşama kadar dışarda oyalanıp akşam olunca eve dönüyordum. Haliyle bu durumum notlarıma da yansımıştı. Bu arada artık bir sevgilim de vardı. Şimdi annesi memnundur diye düşüneceksiniz ama yine değil. Notlarım neden düşmüş? O çocuk bana nasıl bakmış? Sigaraya neden başlamışım? Artık daha asi biriydim, daha saldırgan ve söz dinlemez. Ve annemin baskılarının da büyük bir payıyla liseyi yarım bıraktım.  Bu arada babam akşamları daha çok taksiye çıkıyor ve daha az anneme karşı sabır gösteriyor. Bunun da sebebinin babamın aldatan bir eş olduğu ortaya çıkmasıyla anlaşılıyor. Ben 16 yaşındayken annem ve babam boşandı. Zaten annemle hiç iyi olmayan ilişkimiz daha da kötüleşti.  Babamın yaptığı şeyin sorumlusu olarak bile beni görüyordu. Zamanla annemi anlamıştım aslında anneme çok benziyordum ve annem yaşımız yakın olduğu için beni kıskanıyordu. Babamdan, okulumdan, giydiklerimden ve görünüşümden bile.

Bana sorarsanız boşandıkları için çok mutlu olmuştum. Yoksa belki bu yaşımda bile o kavga gürültüyü veya annemin bana karşı dışlamalarıyla uğraşıyor olacaktım. Mahkemede hangi tarafta kalmak istiyorum diye bir soruyla karşılaşmıştım aniden ve ağzımdan babamda diye tek bir kelime çıktı. Annemin gözünde o an yine şimşekler çakmıştı. Bu oyunda yine kazanamamıştı. Babam annemle boşanmasının ardından hemen annemi aldattığı kişiyle evlendi. Aslında evlenmesini yine aynı şeyler olacak diye istemiyordum ama bana sorulmamıştı bile. Bu arada kadının ilk kocasından 5 yaşında bir kızı vardı ve kadında babamdan 3 yaş büyüktü. Belki de bu babamla daha uyumlu olmalarını, bana karşı daha ilgili olmasını ve kızına çok güzel bakmasını açıklıyordur.

Günler geçtikçe babamın eşiyle artık yakın arkadaş gibi olmuştuk. 16 yaşıma kadar annemle olan ilişkimi, evde yaşadığım durumları hep anlatmıştım. 18. Doğum günümde beraber sigarayı bırakma kararı aldık ve beraber bir psikoloğa gitmeye karar verdik. Evde yaşadığım bunalıma, annemin aşağılamalarına ve kaybettiğim güvenimin tekrar geri gelmesi için iyi bir danışmana ihtiyacım vardı. Babam ve eşi bu konuda bana çok destek olmuşlardı. O gün sigarayı bıraktım, bir psikolog ile de görüştüm.

 Görüşmeye de devam ediyorum.

Ama yine de evden doğru düzgün çıkamıyorum ve bir erkek arkadaşım yok.  Okuluma devam edemedim. Ayrı bir eve çıkamadım veya bir işe girip çalışmayı deneyemedim. Herkesin ailesi kendi şansı veya şanssızlığıdır.  Şanssızlık kısmını ben uydurmuş olabilirim çünkü ben öyle düşünüyorum. Annemin her şeyden memnuniyetsiz oluşu babamın evde doğru düzgün durmaması ve benim bir çocuk olduğumdan onların çocuğu olmamdan bir haber oluşları. İşte benim hayatım böyle şekillendi.

Ben 24. Doğum gününde ağlayarak bunları ilk defa kendine açıklayan, yazılarını pembe kalemle yazan ve bir tarafı hep çocuk kalan birisiyim. Ailesinin büyütemediği, kendisinin büyümeyi beceremediği bir kızım. Sokağa bırakılan çocuklardan ve ailesi tarafından dışlanan çocuklardan birisiyim. Şu anda annem ne yapıyor bilmiyorum. Tam 5 senedir annemi görmüyorum. Görmek istemediğim için. Şimdi kararan hayatımı toparlamakla uğraşıyorum ve kendime bir söz veriyorum. 25. Doğum günümde her şey çok daha güzel olacak ve ailesi tarafından dışlanan tüm herkese destek olmaya çabalayacağım.Ve bir gün anne olduğunda annem gibi olmayacağıma yemin ediyorum.

Sen anne, sadece doğurmakla anne olunmuyor. Doğurduğunda hayatını kararttığını düşünmekle değil hayatınızı birlikte aydınlatmayı deneyerek ilerlersiniz hayatta.

Ve sen baba, bir şeyleri görmezden gelirsen o şey yolundaymış gibi devam etmez, kızına değer versen de annesinden bile korumazsan ilerleyemezsiniz. Ve bir gün kızının kötüye gittiğini göre göre kendi mutluluğunu düşünerek hareket edersen o zaman kızının ne ilk aşkı ne de kahramanı olursun. Sadece gülmek istediği durumlarda onu güldüren kişi olarak kalırsın. Hayatımda yaptığın en doğru karardı yeni eşin. Benim 24 yıllık hayatımda tek iyi ki senin eşin. Artık ağlamak yok günlüğüm, bu sayfalar yeterince ıslandı ve pembe kalemim çöp oldu. Bugün büyüdüm.

meryemsolak tarafından yayımlandı

Merhaba ! Ben geldim. Tanışıyor muyuz? Çok sanmıyorum. Bende bu yolda tanışmayı düşünüyorum kendimle. Uzun bir yol olacak benim için, bizim için. Bu yola birlikte çıkmayı çok isterim. Benimle gelmenize, bana eşlik etmenize çok sevinirim. Ben yağmurlu bir yolda yavaş ama emin adımlarla yürüyorum. Sende son kez içinde sıkıntı dolu olduğun nefesini al, gözlerini kapat, yolunu hayal et ve yanıma gel. Yağmuru sevmiyorsan o yolda yürüme. Senin yolunda güneş açsın, çiçekler olsun. Sıkıntı dolu aldığın nefesini bırak. Şimdi güzel günler için birlikteyiz. Unutma. Daima güzeli düşle. 🎈

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

<span>%d</span> blogcu bunu beğendi: