BÖLÜM-2

Yıl 2012. Tam 8 yıl önce. Hayatımı şekillendirdiğim hatta o yaşta bir lise tercihi yaparak hayatımızı şekillendirmek zorunda olduğumuz bir zaman. Ortaokul son sınıftayım, 14 yaşında bir çocuğum ve hayırlı olsun bir aşk acısı çekiyorum aynı zamanda da lise tercihi yapmam lazım.

Okul dönemimin başlarında okula bir Beden Eğitimi Öğretmeni gelmişti. Benim için çok farklıydı çünkü o bir kadındı. (Kadın Beden Eğitimi Öğr. Olduğunu biliyordum ama bizim okulda hiç olmamıştı.) 8 yıldır okulumuzda hiç olmayan bir şey yapmaya başladı. Kadın Futbol Takımı çıkardı. Evet doğru tahmin ettiniz, takımda bende varım. Öyle boş birisi sanmayın beni takımın kaptanı olmuştum. (O dönemde futbol konusunda mükemmel olduğumu düşünüyordum, futbolu gerçekten öğrenince bomboş olduğumu öğrendim)(Gülüyorum). Okulun en hızlı erkeğiyle o dönemde koşularda aynı dereceleri yapıyordum. Yani bakıldığında spor konusunda bir yeteneğim vardı. Sonra beni takıma alan, koşu yarışına sokan(4. Olmuştum) o hocam bir gün dedi ki ‘sen spor lisesi için hazırlansana’. Çok mantıklı geldi. Yani seviyordum zaten sporu. O dönem, yaşlılar bilir sbs vardı. 3 sene üst üste giriyorduk. İlk iki sene puanım aşırı güzeldi ama üçüncü sene spor lisesi için sınavı salmıştım. Ama güvene bakın spor lisesi içinde bir hazırlık yapmıyordum. Sonra ben Spor Lisesi sınavlarına gittim. Kazandım(bu dönemi daha detaylı anlatmak istiyorum)

Tüm bunlar olurken tabi ki arkada o yeni çocuğun aşk acısını da çekiyorum. Görünce heyecandan ölmek üzere olduğumu hatırlıyorum. Ama aynı okuldayız tabi ki arkadaş olarak konuşuyorduk. Daha sonra en yakın arkadaşım dediğim birinin ona karşı ilgisini fark ettim. Çok çok üzücü bir durum. 14 yaşında da olsan böyle bir şey bence çok acı ve hiç yaşanmamalı. O yakın arkadaşım artık yakın arkadaşım değildi. Şu an hiç arkadaşım değil.(Ama üniversiteye geçtiğimde iletişime geçmeyi çok denedim. Onu özlediğimi fark ettim. İsim vermiyorum ama kapalı bir kızdı. Keşke bana ulaşsan, seni özledim). 14 yaşında da o koşuda iyi olan arkadaşım sayesinde bir sevgilim daha olmuştu. Çocuk benden hoşlanıyormuş falan. Biz sevgili olduk bir şekilde ve sadece internetten konuşuyorduk, okulda hiç konuşmuyordum. Sonra özel bir gün vardı. Koşu arkadaşım, sevgilisi, ben buluşma ayarladık, dışarı çıktık. Benimki(futbolcu diyelim ona da) ile buluşacaktık. Daha sonra beklediği yere gittik, hediyesini verdim ve geri döndük.(Anı hatırladığım için kahkaha atıyorum). Sonra ayrıldık zaten, beklediği sevgililik böyle değilmiş. (ısrarla söylüyorum 14 yaş daha bebek, bence) Hayatıma böyle 1 aylık bir futbolcu selam verdi ve çıktı. Yaşanması gerekiyormuş, yaşandı.

Hayatıma yön veren canım hocam ‘Fatma Kurtoğlu’ size tekrar tekrar teşekkür ederim. Spora başlangıcım Fatma hoca sayesinde hem futbol hem de atletizm ile olmuştu. Futbol değil ama atletizmde hala iddialıyım.(Tabi artık yaşlandım). Bu arada futbolcu çocuk ile iletişimiz tamamen bitti. Yeni çocuk ile tam hatırlamasam da ara ara konuşuyorduk çünkü onu atlatamamıştım. Bir gün spor lisesi sınavına gitmek için otobüs bekliyorduk(babamla). Bizim beklediğimiz yerde koşu arkadaşımı da gördüm ve bize ‘onu arkadaşları arabayla alacağını hep beraber gidebileceğimizi’  söyledi. Bende kabul ettim. Çünkü Denizli-Bozkurt arası 45 dakika ve araba hep daha önce tercih edilmelidir. Daha sonra arkadaşları geldi ve arabada sınava girecek 2 kişi daha vardı. Birine sarı çocuk birine bay kas diyebiliriz.(Kaslı olduğu için falan değil, adı öyle kalmıştı). Sonra biz sınava gittik ve hepimiz sınavı kazandık. Artık liseli birer ergenleriz.(Gülüyorum). Bir sonraki yazımda tekrar buluşalım.

  • Yaptıklarımdan pişman değilim. Aklım hala yapmadıklarım da. Şaka şaka. Şaka değil. Hep böyle oldu. Yaptıklarımdan pişman olmadım.Yapmayı düşünüp yapmadıysam pişman oldum. Hep diyorum gittiğiniz yol siz sevince çiçeklerle dolar. Çiçek dolu yolu siz sevmiyorsanız sadece kalabalıktan ibaret olur.

meryemsolak tarafından yayımlandı

Merhaba ! Ben geldim. Tanışıyor muyuz? Çok sanmıyorum. Bende bu yolda tanışmayı düşünüyorum kendimle. Uzun bir yol olacak benim için, bizim için. Bu yola birlikte çıkmayı çok isterim. Benimle gelmenize, bana eşlik etmenize çok sevinirim. Ben yağmurlu bir yolda yavaş ama emin adımlarla yürüyorum. Sende son kez içinde sıkıntı dolu olduğun nefesini al, gözlerini kapat, yolunu hayal et ve yanıma gel. Yağmuru sevmiyorsan o yolda yürüme. Senin yolunda güneş açsın, çiçekler olsun. Sıkıntı dolu aldığın nefesini bırak. Şimdi güzel günler için birlikteyiz. Unutma. Daima güzeli düşle. 🎈

BÖLÜM-2” için 2 yorum

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: